چرا کردی فراموشم

سخن ديگر نگفتي اي سخن پرداز خاموشم
فراموشت نميكردم چرا كردي فراموشم ؟
زسردي هاي خاك تيره آغوشت چه مي جويد ؟
چه بد ديدي چه بد ديدي زگرميهاي آغوشم ؟
نه چشم بسته بگشايي نه راه رفته باز آيي
به مرگت بار تنهايي چه سنگين است بر دوشم
به جز در ديده ام كي مي پسنديدي سياهي را
نمي بيني مگر اكنون كه سر تا پا سيه پوشم ؟
تو آگه كردي از لفظم تو ساغر دادي از شعرم
به دلخواه تو مي گويم به فرمان تو مي نوشم
نه باهوشم نه بيهوشم نه گريانم نه خاموشم
همين دانم كه مي سوزم همين دانم كه مي جوشم
پريشانم پريشانم چه مي گويم؟ نمي دانم
ز سوداي تو حيرانم چرا كردي فراموشم ؟